Avesnes leży na ogromnym płaskowyżu kredowym, który dostarcza białego kamienia i «muches» do ukrycia się. Te galerie drążone w kredzie tworzą sieć podziemnych schronień, która uratowała wiele istnień podczas wojen religijnych i konfliktów XVI i XVII wieku.

Szczególna geologia artozyjskiego podglebia bezpośrednio wpłynęła na architekturę obronną miasteczka, tworząc zintegrowany system łączący fortyfikacje naziemne z podziemnymi schronieniami.

Odbudowany około 1574 roku, kościół jest reduktem obronnym wyposażonym w strzelnice do ostrzału. Ten hybrydowy projekt — zarazem miejsce kultu i pozycja obronna — jest charakterystyczny dla artozyjskich budowli religijnych wzniesionych podczas wojen francusko-hiszpańskich.

Wyjątkowo masywna dzwonnica pełniła rolę wieży ostatniej szansy, pozwalając obrońcom obserwować okolice i stawiać opór w ostateczności.